Ахиран, «Девони сарнавишт»-и Шоири халқии Тоҷикистон устод Раҳмат Назрӣ бо соядаст ба дастам расид ва шавқу шӯри тозаеро дар вуҷудам эҷод кард. Навҷӯӣ ва тозакориҳои устод Раҳмат Назрӣ аз чашми муҳаққиқони шеър пинҳон набудааст. Хурсандии ман низ аз ҳамин ноҳия буд, ки акнун девони тартибдодаи шоирро дар даст дорам. «Девони сарнавишт»-ро нашриёти “Ирфон” дар соли ҷорӣ ба табъ расонидааст.

«Воқеан, Меҳргон яке аз куҳантарин ҷашнҳои мардуми ориёинажод буда, гузаштагонамон онро ҳамчун ситоишу ниёиши Меҳр ё Митро ва рамзи аҳду паймон ва дӯстиву муҳаббати оинни меҳрпарастӣ таъбир кардаанд».

Эмомалӣ Раҳмон

ДУШАНБЕ, 04.10.22025. /АМИТ «Ховар»/. Забон муҳимтарин унсури бақои миллат буда, оинаи рӯзгори гузаштаву ҳозира ва маҷмуи тафаккуру андешаи халқ ба ҳисоб меравад ва он яке аз арзишдмантарин сарчашмаҳои мероси гузаштагон барои наслҳои ояндаи мо арзёбӣ мегардад. Таърихи башар гувоҳ аст, ки халқҳо, миллатҳо ва давлатҳо танҳо бо доштани забони миллии худ устувору пойдор мемонанд. Яъне забони ҳар миллат шарти муҳимтарини пойдории он дониста мешавад.

Забон сармояи зеҳнӣ, маънавӣ ва фарҳангии қавму миллат аст. Ин сармояи бебаҳоро вай дар тули ҳазорсолаҳо барои нигоҳ доштани ҳувияташ, захоири маънавию фарҳангӣ ва таҷрибаи зеҳнияш андухта, нигаҳ дошта, дар эҷоди фикрию ҳунариаш афзуда, то ба ин рӯз овардааст.