Устод Сотим Улуғзода яке аз нависандагони аввалқадам аст, ки дар бораи устод Рӯдакӣ таҳқиқ бурдаву ба тасвири симои адабиву инсонии вай кӯшишҳо ба харҷ додааст. Сабаби ин таваҷҷуҳ метавонад чи ба шахси ӯ ва чи бьа вазъи замони ба худшинохтагии сиёсӣ ва адабию фарҳагӣ расидани мардуми тоҷик иртибот гирдад. Омили замонӣ ва маънавии ҷомеа чунин буд, ки дар даврони нав, замоне ки дар ҷомеаи тоҷикӣ афкори навгароӣ ва таҷаддуди илму маориф ва фарҳанг дар байни мардуми тоҷик ба зуҳур мепайваст, таваҷҷуҳ ба адабиёту фарҳанги миллдӣ меафзуд.

Яке аз нигоштаҳои хубе, ки ахиран дар бораи тасҳеҳи чанд байти нав аз Одамушшуаро Рӯдакӣ интишор ёфт, мақолаи дуктур Масъуди Қосимӣ бо номи «Муаррифӣ ва тасҳеҳи чанд байти нав аз устод Рӯдакӣ» [3, 141-153] мебошад.

Ба рухи соқии парипайкар

Ҳамчу Ҳофиз бинӯш бодаи ноб!

Ҳофиз

Нависандаи халқии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, узви вобастаи Академияи илмҳои Тоҷикистон, Арбоби шоистаи ҳунари мамлакат Сотим Улуғзода дар радифи фарзандони бузурги суханвари миллати тоҷик ҷою мақоми хосса дорад.

ЭМОМАЛӢ РАҲМОН, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон