Адабиётшинос, узви Иттифоқи нависандагони ИҶШС (1963), узви вобастаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон (1981), Ходими шоистаи илми Ҷумҳурии Тоҷикистон (1994), узви пайвастаи Фарҳангистони забон ва адаби форсии Эрон (1996) Маниёзов Абдуқодир 10 августи соли 1930 дар ҷамоаи Пӯлодони шаҳри Конибодом, дар оилаи зиёӣ таваллуд шудааст.

ФАРҲАНГИ СУЛҲҶӮЁНА

МАВЗУИ СУЛҲУ ДӮСТӢ ДАР ШЕЪРИ ЗАМОНИ СОМОНИЁН

Бузургтарин дастоварди Тоҷикистон

Тоҷикистон дар зарфи 35 соли даврони мубораки истиқлоли давлатӣ дастовардҳо, бидуни шак, зиёд дорад, аммо дарёфти сулҳу оштӣ яке аз муҳимтарин ва бузургтарини онҳо мебошад.

Аз пажӯҳишҳои донишмандони сиёсатшинос ва коршиносони масоили сиёсӣ метавон чунин натиҷа гирифт, ки модели нодири сулҳи тоҷикон на танҳо аҳаммияти миллӣ, балки арзиши муҳимми байналмилалӣ низ дорад ва истифодаи таҷрибаи сулҳи тоҷикон дар гӯшаҳои доғи сайёра гувоҳи гуфтаҳои болост.