Шаби ялдо ҳарчанд дар Тоҷикистон ба ин ном байни мардум шинохташуда нест, аммо миёни фарҳангиён ва таҳсилкрдагони тоҷик як номи ошност. Шаби ялдо, ки дар Тоҷикистон ба шаби чилла маъруф аст, яке аз ҷашнҳои куҳан ва бостонӣ аст, ки реша дар фарҳанги мардумони ориёинажод дорад. Ин ҷашн дар Эрон ва Афғонистон бо расму русуми хос баргузор мешавад ва байни мардуми ин ду сарзамин аз ҷойгоҳе вежаои бархурдор аст.

Шаби ялдо ё шаби чилла аз куҳантарин ва муҳимтарин ҷашнҳои мо – тоҷикон ва ақвоми эронӣ буда, шаби 30-юми озар охирин рӯзи тирамоҳ мусодиф ба 21-уми декабр, дар дарозтарин шаби сол ва 1-уми дай, аввалин рӯзи зимистон фаро мерасад. Ин шаб ба фалсафаи торикии аҳриманӣ ва рушании аҳуромаздоӣ низ гиреҳ хурдааст. Шаби ялдоро барои тақсимбандии рӯзҳои тобистонию зимистонӣ, барои кишту кор ва ҷамъоварии ҳосил истифода мекарданд.

Пас аз суқути давлати фарҳангхези Сомониён барои миллати деринсоли тоҷик қариб ҳазор сол лозим шуд, ки дар порае аз сарзамини таърихии аҷдодиаш давлати худро бунёд гузорад ва ба оламиён аз истиқлоли комили сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангиаш паём бифиристад. Боиси хушнудист, ки паёми мазкур ба зудӣ ба гӯши оламиён бирасид ва аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ бо қаноатмандӣ эътироф гардид.