Ин ташаббуси бузурги глобалӣ барои сайёраи бехатар мебошад. ДУШАНБЕ, 30.06.2026 /АМИТ «Ховар»/. Дар яке аз марҳилаҳои муҳими таърихи ҷаҳон, вақте ки низоъҳо, ноамнӣ ва тағирёбии иқлим сайёраи моро таҳдид мекунанд, Тоҷикистон бо ташаббуси созандаи худ – «Даҳсолаи таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда» (2027-2036) ба Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид муроҷиат карда, як ташаббуси беназири глобалиро ба миён гузошт.

Сиёсати оқилонаву дурандешонаи давлатдории хонадони Сомониён (875-999), бахусус дар роҳи арҷ ниҳодан ба таърихи гузашта, ифтихор аз асолат, худшиносию худогоҳии қавмиятӣ, гиромидошти забони модарӣ ва фарҳанги миллӣ барои ба майдон омадани як силсила бузургони оламшумули забону адаб ва илму фарҳанги мо шароити мусоид ва заминаи созгор фароҳам овард.

Яке аз нишонаҳои аслии ҳувияти миллӣ пас аз забон ва зоҳири инсон, либоси миллӣ ё пӯшиши миллӣ аст, ки мансубияти фарҳангии фардро возеҳ нишон медиҳад. Либоси миллату ақвоми мухталиф реша дар фарҳангу тамаддун дошта, бастагӣ ба иқлиму муҳит ва сабки зиндагии мардумон дорад. Ба қавли профессор Г.Майтдинова “Дар либоси миллӣ, ки мафҳуми «суннатӣ» бо он тавъам аст, ҷаҳонбинии мардум инъикос ёфта, аз насл ба насл анъанаҳо бо тағйироти баъзан барои ҳаёти як насл ноаён мегузаранд” (4, 73).

Тиргон аз ҷашнҳои бостонӣ ва яке аз маҳбубтарин ҷашнҳои миллӣ буда, дар 13 тирмоҳ (28 июн) баргузор мешавад. Далоили баргузор кардани ин ҷашн гиромидошти ситораи бороновар, шукргузорию ниёиши обу хок ва ҳамосаи Ораши камонгир мебошад, ки чунин тафсир мешавад: