«Шоҳнома»-и ҳаким Абулқосими Фирдавсӣ (940-1020) ҳамосаи бузургтарини таърихӣ ва шоҳасари ҷаҳонист, ки дар руҳияи баланди ифтихори миллӣ эҷод гардида, дар радифи асарҳои ҷаҳоншумул қарор дорад. Ин шоҳасар таърихи чандҳазорсолаи мардуми ориёинажоду форсизабонро аз даврони ҳукмронии Пешдодиён то Каёниён ва Ашкониёну Сосониён (аз Каюмарс то Яздигурди III, яъне аз замонҳои қадим то асри VII) дар бар мегирад.

Адабиётшинос, узви Иттифоқи нависандагони ИҶШС (1963), узви вобастаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон (1981), Ходими шоистаи илми Ҷумҳурии Тоҷикистон (1994), узви пайвастаи Фарҳангистони забон ва адаби форсии Эрон (1996) Маниёзов Абдуқодир 10 августи соли 1930 дар ҷамоаи Пӯлодони шаҳри Конибодом, дар оилаи зиёӣ таваллуд шудааст.

ФАРҲАНГИ СУЛҲҶӮЁНА

МАВЗУИ СУЛҲУ ДӮСТӢ ДАР ШЕЪРИ ЗАМОНИ СОМОНИЁН